2- اكثر قريب به اتفاق قهرمانان ما آدم هاي بي جنبه اي هستند. آرش ميراسماعيلي دوره قبل خورد به جودوكار اسرائيلي و حالا به خواست خودش بود يا نه ، نمي دانم ولي انصراف داد. اينجا 100 ميليون را به عنوان يك قهرمان طلاي المپيك زد به جيب. اينقدر تحويلش گرفتيم كه همين چند وقت پيش گرفت مربي خود را كتك زد. خبرش را كه به خاطر داريد؟ ما بقي شان هم دسته كمي از ميراسماعيلي ندارند. وقتي يه آدم يالقوز يلا قبا بشه قهرمان و اينهمه خر تحويلش بگيرن يا مربي را مي گيره مي زنه، يا دوپينگي مي شه، يا از تنور داغ محبوبيت سو استفاده مي كنه و ميره مجلس و شوراي شهر و ... از بين همه اين قهرمانان من عليرضا حيدري را خيلي دوست دارم.

3- با اين كه مرد و زن همه چيزشان عين هم باشد كاملا مخالفم. خواست خدا هم قطعا بر اين نيست. چه در شرع ما و چه در عرف جامعه ما جايگاهي كه براي مردان و زنان در نظر گرفته شده عينا برابر هم نيست. موافق اين نيستم كه زن كنج خانه بشيند و لباس بشويد اما موافق هم نيستم كه زنان را در تمام عرصه ها ببينيم. خواست غربيان بر اين بوده تا از زيبايي زنان استفاده ابزاري كند و متاسفانه برخي از زنان جامعه ما نيز در چشم بودن و روي جلد مجلات بودن را تساوي زن و مرد مي دانند.

وقتي قرار شد هما حسيني پرچمدار كاروان ايران در المپيك باشد، بسياري از روزنامه ها و ورزشكاران مدعي صدايشان در آمد و معترض بودند. ولي خوشحال شدم وقتي ديدم كه اين كار عملي شد و يك زن مسلمان با حجاب زيبا و كامل خود پرچم پرافتخار ايران را به دست گرفته بود. همه جهان بايد ببينند كه زيبايي زن در آرايش موهايش نيست. زيبايي زن در اين است كه در اوج عفت به تمام آنچه كه خداوند متعال براي او خواسته برسد و اين هيچ منافاتي با روح لطيف زنان ندارد.

افتخار مي كنم به اين كه پرچمدار كشورمان يك زن مسلمان و محجبه است.
هنوز هم به اين پرچم افتخار مي كنم.

علي آقا مربي

علي آقا مربي

چهار ماه پيش آلمان تسليم شده. اما ژاپني ها تازه وارد جنگ شده اند. آن ها هواپيماهاي كوچكي ساخته اند با نام كاميكازه. اصابت هر هواپيما با ناوهاي امريكايي مساوي بود با نابودي آن. امريكا هم در تلافي، 67 شهر كوچك و بزرگ ژاپن را بمباران كرده بود. تقريبا همه جا را. اما مشخص بود كه نتيجه جنگ به نفع امريكا نيست. هري ترومن رئيس جمهور وقت امريكا پيغام مي دهد: «امپراتوري تسليم نمي شود. مرد چاق و پسر كوچك را بفرستيد.»

اولين بمب اتم امريكا 16 ژوئن 1945 (حدود 2 ماه قبل از اتفاق) در صحراي آلاموگوردو در ايالت نيومكزيكوي امريكا آزمايش شد. اين بمب از نوع بمب هاي پلوتونيومي بود. اين آزمايش به انفجار ترينيتي معروف است. براي ديدن تصوير آن اينجا را كليك كنيد.
دومين بمب اتم امريكا 6 اوت 1945 بر سر شهر هيروشيما فرود آمد. اين بمب پسر كوچك (Little Boy) نام داشت و از نوع بمب هاي اورانيومي بود. پسرك حاوي 60 كيلوگرم اورانيوم 235 بود و انفجار آن معادل انفجار 15 هزار تن تي ان تي بود.
سومين بمب اتم امريكا 9 اوت 1945 بر سر شهر ناگازاكي (بعضي به اشتباه ناكازاكي مي گويند) فرود آمد. اين بمب مرد چاق (Fat Man) نام داشت و از نوع بمب هاي پلوتونيومي بود. اين بمب 4500 كيلويي حاوي 10 كيلوگرم پلوتونيوم 239 بود.

تصوير مرد چاق

گفتم كه ژاپن تسليم امريكا نشد و به دستور ترومن قرار بر اين شد تا امريكا به طريق ديگري وارد ميدان شود.
صبح روز 6 اوت 1945 در ساعت 8 و 15 دقيقه صبح به وقت محلي، هواپيماي بمب افكن امريكايي از نوع B29 به روي آسمان هيروشيما ديده شد. مردم غيرنظامي هيروشيما كه خيال مي كردند يك بمباران ساده در پيش است حتي به پناهگاه هم نرفتند. همان لحظه بپسرك بر فراز آسمان هيروشيما رها شد. 57 ثانيه پس از رها شدن پسرك، به جهت ايجاد حداكثر قدرت تخريب، اين بمب در ارتفاع 576 متري از سطح زمين منفجر شد. بر اثر اين انفجار دماي بخشي از هيروشيما تا بيش از 2 ميليون درجه سانتي گراد افزايش يافت و تا شعاع 1/5 كيلومتري همه چيز را ذوب كرد. مردمي كه در شهر هاي اطراف بوده اند مي گفتند: «خورشيد ديگري را در آسمان ديده اند.» مي گويند كه در فاصله 9 كيلومتري از شهر هيروشيما شدت نور حاصل از انفجار 10 برابر شدت نور خورشيد بوده است. ابر حاصل از اين انفجار 18 كيلومتر ارتفاع داشت. تا پايان همان سال 140 هزار نفر و تا 5 سال پس از آن 60 هزار نفر ديگر بر اثر اين انفجار كشته شدند.
دو سوم از ساختمان هاي اين شهر از جمله تمام كارخانه ميتسوبيشي ژاپن نابود شد. سالمترين ساختماني كه باقي ماند تالار ترويج صنعتي هيروشيما بود كه به دليل قرار گرفتن در مركز انفجار كمترين خسارت را ديد و فقط گنبد آن تخريب شد. اين بنا بدون دست خوردگي حفاظت شده و در حال حاضر يادمان كشته هاي شهر هيروشيما مي باشد.

يادمان كشته هاي هيروشيما

امريكا توقع داشت پس از اين اتفاق ژاپن تسليم شود. اما نه تنها ژاپن تسليم نشد بلكه دو روز پس از آن ارتش سرخ شوروي در منطقه منچوري به ژاپن حمله كرد و اين بدان معنا بود كه جنگ جهاني دوم با اقدام شوروي خاتمه پيدا مي كرد. ولي امريكا كه مي خواست همه چيز با نام خودش به اتمام برسد يك روز پس از حمله شوروي به منچوري دومين و آخرين بمب اتم تاريخ بشر (تا امروز)‌ را استفاده كرد.
هدف اين بمب شهر نظامي كوكورا از جزيره تينيان بود. وقتي هواپيما بر فراز كوكورا رسيد به دليل وجود غبار در آسمان نتوانست هدفش را پيدا كند و تصميم گرفت به پايگاه هوايي برگردد. خلبان به مركز گزارش داد كه سوخت هواپيما تا پايگاه اوكيناوا دوام نمي آورد و بايد وزن هواپيما را كم كند. پس بدون هيچ هماهنگي قبلي و در آخرين نقطه اقيانوس آرام و در غرب جزيره كيوشو مرد چاق را بر فراز شهر ناگازاكي رها كرد. اين بمب در ارتفاع 500 متري سطح زمين منفجر شد و پس از آن ناگازاكي به قبرستان 80 هزار نفر تبديل شد و 74 هزار نفر هم مجروح شدند. تا 10 سال پس از آن بيش از 100 هزار نفر ديگر بر اثر تشعشعات راديو اكتيو كشته شدند.

شهر ناگازاكي قبل و بعد از حادثه

پل وارفيلد تيبتز (Paul Warfield Tibbets) خلبان امريكايي B29 بود كه در زمان حادثه هيروشيما فقط 30 سال سن داشت. او اول نوامبر 2007 در سن 92 سالگي در شهر كلمبوي ايالت اوهايو مرد. او بمب افكن خود را به نام مادرش انولا گي (Enola Gay) نامگذاري كرده بود. وي با هواپيمايي كه به نام مادرش بود، عمليات هيروشيما را بر فراز آسمان فرماندهي كرد و باعث مرگ 200 هزار انسان غير نظامي شد. او در خاطراتشان تعريف مي كند كه: «چند دقيقه اي از كسي صدايي در نمي آمد. پس از آن بچه ها زبانشان باز شد و مي گفتند نگاه كنيد. نگاه كنيد. آن جا بود.» او در مصاحبه اي در مورد خودش گفته بود: «از اين كه زندگي را با هيچ شروع كردم و توانستم براي آن برنامه ريزي كنم و به نتيجه برسم،‌ به خود مي بالم. حالا شب ها خواب راحت دارم.»

پل تيبتز نفر دوم از سمت چپ

ژاپني ها اعتقاد دارند كه هركس با كاغذهاي اوريگامي هزار درناي كاغذي درست كند به آرزويش مي رسد.
پس از جنگ جهاني دوم دختر بچه اي در هيروشيما متولد شد به نام ساداكو ساساكي. او به دليل وجود اثرات راديواكتيو، دچار سرطان خون شد. زماني كه او در بيمارستان بستري بود، به تشويق دوستان همكلاسي اش شروع كرد به درست كردن درناهاي كاغذي تا شفا يابد. او روي بال تمام آن ها مي نوشت: «من صلح را روي بال تو مي نويسم تا تو به همه جهان پرواز كني»
او زماني كه 644 درنا درست كرده بود و 12 سال بيشتر عمر نداشت، در گذشت. سال 1965 در پارك يادمان صلح در شهر هيروشيما مجسمه او را درست كردند. مردم ژاپن هر سال در روز 6 اوت در اين پارك جمع مي شوند و دانش آموزان ژاپني در كنار مجسمه ساداكو هزاران درناي كاغذي رنگ و وارنگ درست مي كنند.

اداي احترام دانش آموزان ژاپني به ساداكو

يك سال پيش كيوما وزير دفاع وقت ژاپن در صحبت هايش تلويحا گفته بود كه اين اقدام امريكا براي خاتمه دادن به جنگ جهاني لازم بوده است.
بد نيست بدانيد كه امريكا مطمئن بود تا 10 سال پس از اين واقعه هيچ كشوري نمي تواند به تكنولوژي بمب اتم دست پيدا كند. ولي شوروي، رقيب هميشگي امريكا با كمك دانشمندان آلماني، 4 سال پس از اين واقعه به بمب اتم دست پيدا كرد. اين خبر وحشتناك غرب را تكان داد و يكي از دلايلي بود كه باعث شد اين دو ابرقدرت جهان به جنگ سردشان پايان دهند.

علي آقا مربي

آخه يكي نيست بگه عاشقي كه نشد كارشناسي. طرف معلوم نيست چقدر سرش ميشه، راه به راه هم مياد تو هر رسانه اي و در مورد همه چي هم نظر ميده.
اصلا از همان روز اولي كه اينو ديدم ازش خوشم نيومد. اوجش هم بعد بازي ايتاليا - هلند بود. يادتان كه هست. وقتي ايتاليا (قهرمان جهان) با سه گل مقابل هلند نابود شد، مجيد جلالي شروع كرد به تحليل سيستم بازي هلند. خيلي فني و جالب صحبت كرد ولي پس از او، اين آقاي همه چيز دان! يك جمله گفت كه «من هيچ كدام از حرف هاي آقاي جلالي را قبول ندارم.» و شروع كرد بازي را عاشقانه و احساسي تحليل كردن. پس از آن هم تا بازي فينال ديگه نيومد تلويزيون و مي گفتن كه براي يه همايش رفته بوده اسكاتلند.
دلم مي خواد يه جا ببينم و بهش بگم آخه مرتيكه خل و چل كه معلوم نيست با كي زد و بند داشتي كه آوردنت تلويزيون! خودت خجالت بكش و نيا بين اين همه كارشناس بشين و بگو كه من فوتبال را عاشقانه نگاه مي كنم و عاشقانه دنبال مي كنم. اگه اينطوريه كه ما هم يه آشناي كور و كچلي مثل تو پيدا كنيم و بيايم بازي هاي يووه را عاشقانه تحليل كنيم. من حالم از تو به هم مي خوره و مخصوصا پس از آن شب كه آمدي و آن حرف ها را زدي ازت متنفر شدم. مي دانم كه به يه جاي سازمان وصلي. دعا مي كنم اون كسي كه پارتي تو شده تا بياي تو تلويزيون و كارشناسي هاي عاشقانه بكني، زيرآبش بخوره تا شر تو هم از سر اين جعبه جادويي كم بشه.
آخه تو لياقت داري كه بري تو شهروند امروز درباره خسرو شكيبايي و فيلم هامون بنويسي؟

اين آقاي دكتر كتاب هم نوشته
جلدش را بخوانيد. ايشان هم فوتبال را كارشناسي مي كند، هم سياست را، هم تاريخ و هم مردم را

علي آقا مربي

استاد علي نعمت درباره علل موفقيت خود، اظهار ميدارد كه در درجه اول به استعداد و قريحه ذاتي خود متكي هستم و بعد تشويقهاي هنرهاي زيباي كشور و فراهم ساختن وسايل كار از طرف اين موسسه عظيم هنري، مرا به ادامه كوششهايم ترغيب و دلگرم ميسازد.

علي آقا مربي

آموزشگاهي هست تو تهران به اسم ميديا. خيلي معروفه و بچه هاي كنكور هنر همه ميشناسنش.
چند وقت پيش دفترچه يكي از آزمون هاي جامع ميديا دستم رسيد كه بريده هاي سه صفحه از آن را با هم ببينيد.
قابل توجه دوستان همكار خاتم:

علي آقا مربي

داستان اين بود كه سيد محسن با بسيج مسجد محله شان مي رود كوه نوردي. وقتي محسن اولين نفر و با عجله از ميني بوس پياده مي شود، نمي تواند لبه كوه خودش را كنترل كند و مي رود ته دره و سرش مي خورد به سنگ.
اين اتفاق بدترين خاطره معلمي من و شايد بدترين اتفاق زندگي من بوده. از تابستان 82 تا الان امكان نداشته كه بهشت زهرا بروم و سر مزار سيد محسن فاتحه اي نخوانده باشم.

اردوي خاتم - مسير پلنگ چال از دركه - تير 87

هنوز خيلي خوب در خاطرم هست كه مادر سيد محسن، دم در خانه شان جلوي مرا گرفته بود و قسمم مي داد كه ديگر بچه ها را اردو نبريم.

اردوي خاتم - آبشار جوزك - تير 87

از آن سال تا حالا بارها و بارها با بچه هاي مختلف اردوي كوه نوردي رفته ام ولي خدا مي داند كه هميشه چهره محسن جلوي چشمم بوده و حرف هاي مادرش از درون به سرم فشار مي آورد.
بارها و بارها با خودم تصميم گرفته ام كه ديگر بچه ها را اردوي هاي اين چنيني نبرم يا اگر هم مدرسه مي برد، من شركت نكنم. ولي از طرفي شوق بچه ها و لذتي كه آن ها مي برند را مي بينم و نمي توانم پا روي احساساتم بگذارم. خيلي از پدر و مادرها تفريحات اين چنيني فرزندشان را از سر خودشان باز كرده اند و انداخته اند گردن مدرسه. حالا همين بچه هايي كه در اين اردوها اينقدر هيجان دارند و لذت مي برند ... اگر خداي نكرده اتفاق محسن تكرار شود ... اتفاق پارك شهر تهران ... خدا خودش شاهد است كه بچه ها را اگر اردوي كوه مي بريم به خاطر لذت بردن خودشان است. اگر به من باشد ترجيح مي دهم از صبح تا شب آن ها را ببرم سالن فوتبال بازي كنند. نمي دانم اگر زبانم لال روزي اتفاقي بيفتد پدر و مادرهايشان اين را مي فهمند؟

علي آقا مربي

يك ماهي مي شود كه دوربين خريده ام ولي هنوز برايش اسمي انتخاب نكرده ام. لطفا اسامي پيشنهادي خود را برايم بفرستيد. طفل معصوم هنوز شناسنامه ندارد.

علي آقا مربي

ولي در مملکت ما تمام تعاليم اجتماعي ، ديني و علمي در قالب آموزش و پرورش انجام نمي گيرد. اصولا در تقسيم بندي هاي آموزشي، تمام مجلات، روزنامه ها، فيلم ها، بازي ها و هر موضوع ديگري که به نوعي بر روح و روان نوجوان تأثير گذار باشد ، در  حيطه کار آموزش و پرورش قرار مي گيرد.
به بيان ديگر آموزش و پرورش کامل و درست آن است که در هيچ زمينه اي دانش آموز را تنها نگذارد و تمام خوراک هاي ذهني و فکري او را مهيا کند.

آموزش و پرورش صرفا در چهارچوب مدرسه و کتاب هاي درسي خلاصه نمي شود. ما در سيستم مدرسه داريمان بايد به سمتي حرکت کنيم که تمام نيازهاي دانش آموزان را تأمين کنيم. يک نوجوان به هر حال به دنبال رفع نيازهاي خود مي باشد و چه بهتر که ما با يک برنامه ريزي درست بتوانيم هم راستا با اهداف کلي جامعه مان در تأمين اين نيازها بکوشيم.

هدايتگري اصل کار معلميست. همان طور که حضرت امام هم معلمي را شغل انبيا دانسته. في الواقع اساس فرستادن پيامبران هم بر همين اصل هدايتگري بوده و اگر من و توي معلم نيز هدايتگري را پيشه مان کرديم، جاي پاي حضرت رسول گذاشته ايم.
همچنين با استناد به آيه 185 سوره بقره، کتاب قرآن نيز هدي للناس مي باشد. همچنين در آيات 4 سوره آل عمران و 91 سوره انعام هم مي خوانيم که خداوند تورات و انجيل را هدي للناس نازل کرده است. جالب اين جاست که خداوند در مورد کتب آسماني پيشين همان لفظي را به کار برده که در رابطه با خود قرآن از آن استفاده کرده و آن هم هدايتگر بودن براي مردم است. اين کتب آسماني نازل شده اند تا همه را هدايت کنند. متوجهي؟ قرار است همه هدايت شوند.

خداوند متعال بارها و بارها در آيات مختلف قرآن، انواع هدايت را مختص گروه خاصي مي داند ولي فقط و فقط در مورد هدايتگري اين سه کتاب آسماني، هدايت را عام دانسته و هيچ استثنايي هم قائل نشده.

همکار من!
اگر هدايتگري ما شامل همه شد ، راه قرآن را رفته ايم. وگرنه مسيرمان محکوم به نابودي است.

علي آقا مربي

علي آقا مربي