سحر

حاجی هم رفت.
مثل دیگرانی که برای تحصیل پرواز می کنند.
من و حاجی از دبیرستان همگروه درسی بودیم. برای من حاجی بمب روحیه است.
یک مکالمه کوتاه تلفنی کافی بود تا حال و هوای آدم به کلی عوض شود.
افطارهای ماه رمضان که من عاشقش بودم.
حاجی ما ساده است و دوستداشتنی.
از امروز دوران جدید تحصیلش را در ینگه دنیا شروع می کند.
من اعصابم به هم ریخته است. عصبانی ام. اما نمیدانم از دست کی...