ول شدگان

راستي اين را هم به خاطر داشته باش که تصور مرگ نبايد تو را دچار شتاب ها و عجله ها کند. نبايد بگويي چون وقت کم است بايد عجله کرد. تصور مرگ بايد در تو تمرکز و دقت زياد را به همراه بياورد. بايد بگويي چون وقت کم است بايد بسيار پخته عمل کرد. بايد دقت کني که در هر لحظه کار مربوط به آن را انجام دهي. اين تصور تو را به عمل به وظيفه و تکليف مي رساند. ديگر حجم کار براي تو آن قدر مهم نيست که دقت اش مهم است. ديگر آن چه براي تو اهميت پيدا مي کند عمل به تکليف و آوردن وظيفه است نه تأثرها و حالت هاي عاطفي.
انساني که تکليفش را مي شناسد و وحي را مي فهمد ديگر از آن چه پيش مي آيد وحشتي ندارد و حتي کاري با آن چه که اتفاق مي افتد ندارد. او کار ندارد که چه مي شود. چون مي داند در برابر هر پيشامد چه بايد بکند. اين آدم اسير موقعيت ها نيست. بلکه متوجه موضع گيري صحيح در برابر هر موقعيت است. اين نعمت، نعمت بزرگي است که تو درگير موقعيت ها و پيشامد ها نباشي و فقط به طرز برخورد و موضع گيري صحيح فکر کني.