ول شدگان

توكل چيست؟

بحث در اين وادي مطول است و بي پايان كه ما را ياراي به پايان رساندن آن در اين مقال نيست.

اما توكل چه نيست؟

به طور قطع مي‌توان گفت كه توكل اين نيست كه وسيله و دستاويزي باشد براي توجيه تنبلي خودمان! يعني اگر وظيفه‌اي را بر عهده داشتيم و آن وظيفه ان‌شاءالله در مسير حق بود، نبايد كمتر از حد توان انرژي خود را مصروف آن نموده و اينطور استدلال كنيم كه چون هدف مقدس است، همين‌قدر صرف توان و انرژي كافي است و با توكل بقيه‌اش هم حل مي‌شود! و از آن بدتر اينكه در صورت شكست آن كار و به نتيجه نرسيدن در آن، اصل هدف يا ميزان خلوص در توكل را مورد خدشه قرار دهيم!!!

بلكه در اين موارد بايد تمام توان و انرژي فكري، جسمي، عقلي و ... خود را مورد استفاده قرار داده و آن وظيفه را در حد تمام و كمال آن به انجام رسانده و نتيجه را به او واگذار كنيم.

مثال: فرض كنيد به هر صورت وظيفه‌ي شما است كه يك سايت راه اندازي كنيد؛ اين غلط است كه بگوييم: «حالا يك وبلاگ مي‌زنم و نتيجه‌اي را كه از آن سايت انتظار مي‌رفت با توكل بر خدا از همين وبلاگ طلب مي‌كنم!»

نه! بايد بروي و يك سايت با پيشرفته‌ترين تكنولوژي موجود و در عالي‌ترين حدي كه مي‌تواني و قدرت و استطاعتش را داري راه بيندازي و البته نتيجه‌ي مورد نظر را باز هم با توكل از خدا بخواهي!

البته! شك نكن كه اگر خالص باشي نتيجه از آنچه فكر مي‌كردي فزون‌تر خواهد شد.