ول شدگان

1.
فقط خواستم تكراري نشه وگرنه باز هم مينوشتم: "شبيه مرغك زاري..."

گلدسته ات
كهكشانى است
كه سياهى شهر را تكذيب مى كند
پيرامون تو همه چيز بوى ملكوت مى دهد:
كاشى هاى ايوانت
و اين سؤال هميشه
كه چگونه مى توان آسمانها را
در مربعى كوچك خلاصه كرد.
و پنجره فولاد
التماسهاى گره خورده
و بغضهايى كه پيش پاى تو باز مى شوند...

2.
چند روز پيش توي جلسه هيئت امناي شوراي هماهنگي حركتهاي جهادي احسان اشعري(از اعضاي هيئت امنا) رو ديدم. شايد شما نشناسيدش از گروه جهادي شميم مهر عضو شده و خودش هم سروش درس خونده. نكته مهمتر اينكه برادر شهيد اشعري از شهداي مدرسه است.
از اونجا كه توي مراسم يكي از روزهاي هفته شهدا خانواده شون اومده بودن، همين بهانه‌اي شد كه وسط بحثاي خودمون ازش راجع به هفته شهدا بپرسم. وقتي بحث به اينجا رسيد گفت كه خانواده شهيد از برنامه هفته شهدا راضي نبودن. و وضع نمايشگاه امسال هم اونها رو به تعجب انداخته.
از شنيدن حرفش متاسف شدم. هرچند كه مخاطب هفته شهدا رو بيشتر بچه‌ها ميدونم تا خانواده شهدا ولي با اين حال غفلت از خانواده شهدا اشتباه خيلي بزرگيه كه نميدونم ميتونم اميدوار باشم كه بهش توجهي بكنند -اونهايي كه بايد توجه كنن- يا نه؟
در كل هفته شهدا نعمت بسيار گران قدريه كه دست ماست و بايد خيلي قدرش رو بدونيم. حيف كه خيلي حرفا رو نميشه گفت. امسال هفته شهدا بازخورد خوبي نداشت. مخصوصا توي فارغ التحصيلها. حتي كسانيكه آدم فكرش رو نميكنه شاكي بودن از وضعيت امسال هفته شهدا. خيلي ها مطلب نوشتن و با بعضي هم همون شب با اينكه به آخر برنامه رسيدم صحبت كرديم. البته قسمتيش بواسطه بي اطلاعيه دوستان بود كه فكر كرده بودن هفته شده 3 روز چون مدرسه امسال هفته بين اربعين و 28صفر كه از 3شنبه گذشته تا 2شنبه بود رو به فراخور ايام هفته شهدا گرفته بود. ولي خيلي حرفها هم حق بود.
البته هدف اصلي به نظر اين ميرسه كه مدرسه ميخواهد ساختار اين برنامه رو هر طوري شده عوض كنه و اين ها مقدمه‌اي براي اون كاره. و البته چشم انداز تعطيلي اين هفته با توجه به دور شدن از ايام دفاع مقدس چيزيه كه به طور رسمي و غير رسمي شنيده ميشه.
همونطور كه گفتم هفته شهدا نعمت بسيار با بركتي واسه مدرسه بوده و هست. خيلي از مدارس مهم و معروف آرزوي داشتن اين شهدا رو دارند و تمايل زيادي دارند بتونند برنامه‌اي مثل هفته شهدا داشته باشند كه نميتونند. حالا اگه ما به اين برنامه بي توجه باشيم اشتباه بزرگي كرديم.
دليل اصلي لزوم توجه به نظر من نه خانواده شهدا و نه آرزوي ديگران براي داشتن اون و نه علاقه فارغ التحصيلان به اين مساله است بلكه تاثير عميق تربيتي اين برنامه روي دانش آموزاي مدرسه است كه وظيفه تربيتشون بر عهده مدرسه است. در چگونگي اين تاثير خيلي توضيح نميدم شرح مفصلش اينجا و اينجا اومده كه هرچند خيلي قديميه شايد خوانده باشين.
بچه‌هاي زيادي امسال هم خالصانه واسه هفته شهدا كار كردند. دست همه اونها رو ميبوسم و بهشون خسته نباشيد ميگم و ميدونم اونها تلاششون رو كردن كه برنامه قوي برگزار بشه و من از نزديك شاهد بودم و نبايد بر اونها خرده اي گرفت...
ولي چه ميشه كرد متاسفانه همه حرفها رو هم زدن صلاح نيست.
سربسته بگم امسال به بعضي رفقا گفتم كه قدر كار توي نمايشگاه امسال رو بدونند چون ممكنه آخرين نمايشگاه شهدايي باشه كه كسي توش كار ميكنه!
اميدوارم اين اتفاق نيفته و اين برنامه تا زماني كه تاثير تربيتي بالايي داره به شكل جدي مورد توجه مسئولين مدرسه بمونه!

3.
واسه جهادي آماده هستيم؟
يكي از رفقا پيشنهاد مي‌داد يك هفته قبل از مسافرت رو روزه بگيرم براي آمادگي بيشتر واسه سفر.
پيشنهاد خوبيه اگه تونستيد عمل كنيد.

4.
هفته شهداي مفيد2 داره شروع ميشه.
به همه دوستان از جمله آقايان ميرزايي، كسايي، اسدي، افشاري و بقيه فارغ التحصيلاي مفيد2 كه زحمت ميكشند خسته نباشيد ميگم.
ان شاءالله زيارتوش ميكنيم.
از اينجا اطلاعات بيشتر رودريافت كنيد.

5.
يه چيزايي درباره اينتل آماده كرده بودم كه منتشر كنم كه به دلايلي فعلا نگه داشتمشون.
اما مساله اينه كه چقدر زود فراموشمون شد.
همين چند روز قبل بود.
حمله به غزه و...
اونهمه سر و صدا همه خوابيد و اين مساله به فراموشي سپرده شد.
اين از تاثيرات منفي رسانه‌اي مثل تلوزيونه كه آدم رو عادت ميده به نگاه كوتاه مدت و مقطعي.
تا وقتي ما خوابيم وضع همينه كه هست.
درباره وظيفه‌اي كه در اين مساله داريم چه كار كرديم؟
اصلا چه كارهايي مي تونستيم و نكرديم؟
وظايف مانده خيلي زياد داريم در اين موضوع...

6.
"تربيتِ جهادي"
گوشه ذهنمه
دربارش حرف دارم
باشه واسه بعد...